باباجونی: مستانه بلند شو نمازت رو بخون. قضا میشه‌ها!

مستانه: مگه ساعت چنده؟

باباجونی: شیش و نیم

مستانه: حالا وقت دارم.

باباجونی: پاشو خجالت بکش.

مامان‌خانومی: مستانه پا شو دیرت می‌شه. به سرویس نمی‌رسیا.

مستانه: مامان تو رو خدا بذار بخوابم. سرویس کجا بود؟ مگه خبر نداری آقای رئیس جمهور دستور دادن سرویسا رو بردارن؟

مامان‌خانومی: چرا هذیون می‌گی مستانه؟ آخه سرویسای شرکت خصوصی شما چه ربطی به اون بیچاره داره؟

مستانه: حالا هرچی.

مامان‌خانومی: خوب دیگه بدتر خودت بخوای بری که بیشتر طول می‌کشه.

مستانه: حالا مگه ساعت چنده؟

مامان‌خانومی: هفت

مستانه: متین از اون سر شهر ساعت هفت راه میفته، ساعت هشت می‌رسه. من زودتر از یه ربع به هشت راه نمی‌افتم.

مامان‌خانومی: پس من رفتم.

متین: سلام مستانه جون. چه طوری؟

مستانه: خوبم ولی خیلی خوابم میاد.

متین: مستانه،‌ مستانه؟

مستانه: چیه؟ چرا داری داد می‌زنی؟ چرا انقدر عصبانی هستی؟

متین: مستانه من دو ساعته دارم برات پیغام می‌ذارم. تو هم زل زدی به مانیتور ولی جوابم رو نمی‌دی.

مستانه: راست می‌گی؟ فکر کنم خوابم برده بود. هیچ‌چی نمی‌دیدم.

متین: خوابت برده بود؟ با چشمای باز؟

خانوم منشی: بچه ها موافقین بعد از نهار بریم توی نمازخونه یه چرت بزنیم؟

مستانه: آره من که پایه‌ام.

متین: مستانه پاشو. پاشو بریم. فیلمش تموم شد.

مستانه: اِوا متین. چی شده؟ چرا صورتت خیسه؟ گریه کردی؟

متین: چیزی نیست. یه خورده تحت تاثیر این فیلمه قرار گرفتم.

مستانه: یعنی انقدر قشنگ بود؟؟؟ خوب چرا بیدارم نکردی؟

مستانه: این عقربه‌های ساعت چرا تکون نمی‌خورن؟ آخه من روم نمی‌شه ساعت ده برم بخوابم. خوبه به بهانه‌ی کتاب خوندن برم توی تختم.

مستانه: وا. چرا کتاب از دستم افتاده؟ چراغو کی خاموش کرده؟

یادش بخیر اون شبایی که آدمها برای اینکه خوابشون ببره مجبور بودن گوسفند بشمرن.