چهارشنبه 26 فروردین 1388 ساعت 11:39
راستش منم مثل خیلی از شما ترجیح میدم از همون راه نادرست برم تا شاید به نقطهی درست برسم. چون میترسم اگه بیشتر از این توی این نقطه بمونم به این وضعیت عادت کنم و فراموش کنم که اصلاً راهی بوده و جایی بوده که میتونسته از این وضعیت نجاتم بده...
راستش وضعیت بدیه، کاش هیچوقت توی این موقعیت قرار نمیگرفتم. کاش هیچکس هیچوقت توی یه همچین موقعیتی قرار نگیره.
از راهنماییهاتون واقعا ممنونم و ازتون خواهش میکنم خیلی برام دعا کنین.

سارهی عزیز، کاش خدا سرنوشت دیگهای برای پدرت رقم میزد... ما رو هم توی غمت شریک بدون...




