کاش خوابهای آدم هم مثل فلش فوروارد*شون دوطرفه بود. یعنی اگه تو کسی رو توی خواب می‌دیدی اونم تو رو توی خوابش می‌دید. اگه توی خواب بهش می‌گفتی چقدر دلتنگشی اونم توی خوابش می‌فهمید که تو چقدر دلت براش تنگ شده. وقتی تو خواب می‌دیدی که محکم بغلت کرده و بهت لبخند می‌زنه، خیالت راحت می‌شد که صبح وقتی گوشی تلفن رو برمی‌داری و بعد هف هش سال شماره‌اش رو می‌گیری، مطمئنی قبل از اینکه حتی صدات رو بشنوه می‌گه: "مستانه تویی؟"

مطمئنی با صدای خوابالو ازت نمی‌پرسه شما؟ و بعد از گفتن اسمت ساعتها توی خاطراتش دنبال یه اسم مشابه نمی‌گرده...

* flash forward یه سریال جدیده که توی قسمت اول سریال همه مردم دنیا دو دقیقه بیهوش می‌شن و توی اون دو دقیقه، دو دقیقه از زندگیشون رو در شش ماه بعد می‌بینن.