اینو دیدین؟

قشنگیش به اینه که من و متین اگه چهار پنج تا بچه هم داشته باشیم بازم یارانه بهمون تعلق نمی‌گیره. واقعا ممنون که انقدر دست ما رو باز گذاشتین!

اصلا هم مهم نیست که چقدر داریم قسط می‌دیم و چقدر اجاره خونه و ... و چقدر ته حقوق ماهانه‌مون می‌مونه!

مهم اینه که خدایی داریم که در این نزدیکیست. لای این شب‌بوها، پای آن کاج بلند، روی آگاهی آب، روی قانون گیاه...

بعضی روزا سر راه یه بطری شیر می‌خرم و میارم شرکت. یه لیوانش رو می‌خورم و یه لیوانش رو به دوستم می‌دم و بقیه‌اش رو می‌ذارم توی یخچال شرکت برای روزای بعد.

ولی چندوقتیه روز بعد که میام بقیه شیر رو بخورم می ‌ینم ارتفاع شیر توی بطری به طرز قابل توجهی پایین رفته.

امروز اما یه ایده‌ی جالب به کار بردم برای اینکه مچ طرف رو بگیرم. اونم این بود که بعد از اینکه یه لیوان شیرم رو خوردم و یه لیوان دوستم رو هم براش ریختم یکی دو قلپ هم با بطری خوردم و از اونجایی که من امروز بدجوری سرما خوردم، دو حالت پیش میاد.

یه حالت اینکه فردا میام و می‌بینم بازم شیر بطری کم شده و البته این بار یه نفر به شدت عطسه و سرفه می‌کنه که به نتیجه دلخواهم رسیدم.

و حالت دوم اینکه این بار بطری دست نخورده باقی مونده که خوب اینم نتیجه مطلوبیه ولی مهمتر از نتیجه به دست اومده، مشخص شدن اینه که طرف هرکسی هست هم شیر رو می‌خوره و هم وبلاگم رو می‌خونه.

تا حرف بیمار و بیمارستانه یه قضیه‌ای رو هم براتون تعریف کنم.

چندوقت پیش یه نفر تعریف می‌کرد که پدرش بیمار بوده و حالش بد بوده و یه چند وقتی بیمارستان بوده. یه شب، نیمه‌های شب بهش زنگ می‌زنن که ده میلیون تومن جور کن و بیار بیمارستان که همین امشب باید پدرت رو عمل کنیم.

این بنده خدا هم با بدبختی پول رو جور می‌کنه و راه میفته می‌ره بیمارستان. توی بیمارستان بهش می‌گن پول رو بریز حسابداری و بیا. سر راه که داشته می‌رفته حسابداری یکی از نظافتچی‌های بیمارستان جلوش رو می‌گیره و می‌گه به جای اون ده میلیون، دویست هزار تومن بده به من تا مشکلت رو حل کنم.

پول رو که می‌گیره بهش می‌گه، برو به پرستارها بگو می‌خوای قبل از عمل بابات رو ببینی و تا بابات رو ندیدی پول رو واریز نکن.

خلاصه این آقا می‌ره که باباش رو ببینه و بعد از کلی اصرار و التماس از سردخونه سردرمیاره.

آره... قضیه این بوده که ایشون فوت کرده بوده و بیمارستان می‌خواسته اول اون ده میلیون رو بگیره و الکی بگه عملش کردیم و از زیر عمل زنده بیرون نیومده.

خلاصه که ایشالا همیشه خودتون و نزدیکانتون سلامت باشین و پاتون به این جور جاها باز نشه.

خیلی بده که سرتاپا سیاه می‌پوشی و راه میفتی میای بیمارستان و پشت در آی‌سی‌یو، یه عالمه اشک می‌ریزی و دل همه رو خون می‌کنی و بعد با همون چشمای پف کرده و همون سرتاپای سیاه می‌ری عیادت بیمار.

مگه باور نداری؟

خدا هست... ایمان هست... معجزه هست... زندگی هست... عشق هست... نور هست... سفیدی هست... رنگ هست... سبزی هست... آرامش هست...

خدا را چه دیدی شاید غصه رد شد........ دلم راه و رسم این عشق و بلد شد