چهارشنبه 28 بهمن 1388 ساعت 09:20
عصر تکنولوژی و پیشرفته و توی این عصر هر مسئلهی پیچیدهای یه راهحل ساده داره.
فرض کنین مسئلهتون اینه که که فایل با حجم چهارگیگ رو به دوستتون برسونین. فقط مشکل اینجاست که به هر دلیلی نمیتونین این دوست رو ببینین و فایل رو مستقیم بدین دستش.
* یه روش اینه که فایل رو یه جا توی اینترنت آپلود کنین و آدرسش رو بدین به دوستتون تا دانلودش کنه. این روش احتمالا برای همه جای دنیا بهترین انتخاب ممکنه. ولی واسه ایران راه خوبی نیست. چون حداقل یکی دو روز زمان می بره و کلی هزینه. پس میریم سراغ راهحل بعدی.
* دومین راهحلی که به ذهنمون می رسه اینه که از امکانات پست استفاده کنیم. فایل رو روی یه دیویدی رایت کنیم و با پست پیشتاز ارسال کنیم. اما این روش هم مشکلات خاص خودش رو داره. مثلا این که حداقل یه روز زمان میبره و بعد هم تا اونجایی که من میدونم پست محتوای سیدی و دیویدی رو چک میکنه که یه وقت خدای نکرده چیز غیرمجاز نباشه. پس این روش هم چندان به صرفه نیست.
* روش بعدی استفاده از پیک موتوریه. روش خوبیه. هم سرعت عملش خوبه و هم امنیتش. اما این روش هم چهار پنج تومن هزینه میبره.
احتمالا شما اگه اصفهانی نباشین از همین روش آخر استفاده میکنین و راهحل دیگهای هم به ذهنتون نمیرسه. اما یه اصفهانی همیشه راههای بهتری سراغ داره!
دیویدی رو گذاشتیم توی یه جلد و سر راه که داشتیم میرفتیم خونهی بابای متین، توی یه باغچه توی خیابون دماوند لابهلای برگها پنهانش کردیم و آدرسش رو دادیم به دوست متین که یکی دو ساعت بعد قرار بود از مسیر خیابون دماوند بره سمت تهرانپارس.
راهحل خوبی بود! سریع و کمهزینه و امن!!!
